Dag 3: Hyrax Beugel

De eerste gedachte die ik had toen ik vanochtend wakker was "Hé heb ik dat kut ding nog steeds in mijn mond". Mijn mond was weer super droog toen ik wakker werd en dan vooral mijn gehemelte. In de ochtend probeerde ik thee te drinken maar dat kreeg ik moeilijk weg. Ik ben vooral bij water gebleven gedurende de dag. Later nog wat soya yogurt gegeten. Dat ging ook wel goed. Ik at als een hond haha.

Voor de rest van de dag wilde ik niet echt eten. Elke keer als ik aan eten dacht dan voelde ik me er niet fijn bij. Ik ging later nog naar de winkel en normaal koop ik altijd nog koekjes of zo; oreos bijvoorbeeld. Die eet ik dan gedurende de week als kleine tussendoortjes. Maar dat had ik zelfs niet meegenomen. Eten duurt zo lang met dit ding in mijn mond. Zelfs zoiets als een koekje eten duurt lang EN is vermoeiend.

Mijn tong doet ook nog steeds pijn. Aan de bovenkant van mijn tong heb ik kleine schaaf wondjes op  sommige plekken. Dat komt denk ik door de randjes van de beugel. Ik hoop dat dat gauw weer heelt. Praten gaat ook nog wel moeizaam. Sommige worden komen er heel gemakkelijk uit terwijl ik met andere woorden echt veel moeite heb. Ik kijk dan ook totaal niet uit naar de tijd dat ik dit ding moet gaan aandraaien. De pijn zal waarschijnlijk ondragelijk zijn + de ongemakkelijkheid van de beugel maakt het zeker géén feestje. Ik probeer de moed er wel een beetje in te houden maar dat gaat lastig lol. Gelukkig heb ik op dit moment geen vriendje want echt zoenen en zo zit 'm er denk ik ook niet in. Ik voel me dan ook totaal niet aantrekkelijk met dit mondstuk in. Het maakt niet zoveel uit als mensen het zien, het is gewoon letterlijk wanneer ik praat. Ugh. Ik hoop dat het de komende dagen wat beter gaat want ik voel me nu echt zo'n debbie downer :(

Ik heb wel achterhaalt dat eten soms beter gaat als ik een stukje zakdoek tussen mijn gehemelte en de beugel doe. Het probleem is namelijk dat, wanneer je slikt, het eten door de bovenkant van de beugel  glijdt en dan door je keelgat gaat. Hierdoor blijft eten vaak boven de beugel hangen of wil het eten letterlijk niet verder glijden waardoor je het moet duwen met je vinger of zo. Doordat ik een stukje zakdoek er tussen prop is er geen ruimte voor het eten waardoor mijn eten alleen maar over mijn tong, in mijn keelgat kan glijden. Dus als je veel moeite hebt met eten dat boven je beugel gaat zitten of zo, maak gewoon een propje van een zakdoek dat net groot genoeg is voor die open ruimte (zorg er wel voor dat ie niet te klein is) en je kunt eten! Soms wordt de zakdoek wel iets te nat en dan gaat ie krimpen en dan moet je er weer een nieuwe in doen. Ligt er aan hoe lang je eet. Ik raad ook aan om dit alleen te doen voor grote maaltijden en dit vooral niet te doen met kleine kinderen, omdat het zakdoekje gewoon los kan schieten natuurlijk en dan kan je 'm per ongeluk inslikken. Dat is natuurlijk gevaarlijk!

Verder zijn dit natuurlijk pas de eerste dagen van de hyrax en hoop ik dat het met verloop van tijd beter gaat. Ik zal zeker een eind post maken met mijn bedenkingen en tips hoe je dit stomme lompe ding ook kunt overleven!

Dag 2: Hyrax Beugel

Toen ik gister in slaap viel werd ik wakker en dacht ik dat mijn beugel er uit was gevallen en raakte ik in paniek omdat de orthodontist vrijdag al op vakantie gaat en ik dacht "kan ik 'm nog wel repareren hoe gaat dat nu?" zoveel paniek! Bleek dus zo'n droom te zijn die je hebt als je half wakker bent half in slaap bent. Haha, zó dom!

Vanochtend werd ik wakker en was mijn mond erg droog. Ik had ook meer gekwijld dan normaal en mijn keel deed pijn van de droogte. Mijn tong deed ook pijn, maar dat komt denk ik omdat ie steeds tegen de beugel aan schraapt.

Ik probeerde thee te drinken maar dat was erg ongemakkelijk. De thee bleef veel boven in mijn beugel hangen; zelfs als ik mijn hoofd achterover deed voelde het niet fijn aan.

Ik had gisteren al ondervonden dat achteroverleunen met mijn hoofd het makkelijker maakte om te drinken. Ik heb gelukkig zo'n spuitfles van SPA die erg fijn is als ik wil drinken. Ik zak wat naar beneden op de bank, leun mijn hoofd tegen de leuning van de bank, en zo drink ik veel grote teugen. Eventjes een klein sipje ergens van nemen zit er niet echt meer in denk ik.

Ik had vanmiddag maar een pizza warm gemaakt. Ik wist niet echt wat ik moest eten en had ook nergens zin in. Ik wist in ieder geval dat pizza's lekker zijn dus ik dacht ik eet dat gewoon. Omdat de kaas op mijn pizza nep kaas is (omdat ik veganist ben) is het niet echt plakkerig of zo dus daar had ik verder geen last van met het eten. Wel duurde het me ontzettend lang om drie kleine stukjes weg te werken. Eten is niet leuk meer.

De rest van de dag heb ik niks gegeten. Alleen maar denken aan eten maakte mij vermoeid. 

Mijn tong doet pijn omdat ik het steeds in rare bochten moet wringen als ik eet of als ik slik. Het is echt dood vermoeiend. Ik moest vandaag eigenlijk naar buiten maar ik wilde helemaal niet. Ik wil niet tegen mensen praten omdat ik me schaam. Mijn oma en mijn beste vriend zeggen dat het heel erg meevalt met mijn "spraakgebrek" maar ik hoor het zelf en het klinkt niet natuurlijk. Erg beschamend allemaal.

Gisteravond moest ik, voordat ik naar bed ging, ook een beetje huilen omdat ik me lelijk voel met dit monster ding in mijn mond; Ook praat ik niet normaal meer en ik kan niet eens meer lachen. Ik kan niet eten. Ik voel me een beetje gehandicapt. Ik weet natuurlijk dat het bij mij wel weer goed komt (daar gaan we dan wel vanuit haha). Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die weten hoe het is om twee armen te hebben of twee benen en er dan een te verliezen. Het klinkt misschien dramatisch maar ik heb het gevoel dat ik een depressie ga ontwikkelen over deze stomme beugel. Ik ben er wel wat meer vatbaar voor dan je gemiddelde Truus, maar toch voelt het alsof ik me aanstel.

Ik denk dat het niet echt te omschrijven valt tenzij je het zelf mee hebt gemaakt. Ik ga in ieder geval, na dit alles, mijn spuug doorslikken niet meer voor lief nemen haha. Misschien kunnen we er een feestdag van maken!

Dag 1: Hyrax Beugel

Vandaag heb ik mijn hyrax expander/kaakverbredingsbeugel gekregen. O. Mijn. God. Het is erger dan ik dacht. Ik haat het ding zo erg. Ik raak er vast wel (een beetje) aangewend in de komende dagen maar toch... Deze beugel komt met zoveel nare "bijwerkingen" waar ik niet op had gerekend. Ik moet hier dan maar mee leren leven voor de komende maanden. Waarom is mij hier niets over verteld?!?!? Misschien had ik betere research moeten doen. Aaaaaaaaaah.

Ik kwam vandaag dus bij de orthodontist en het was meteen mijn beurt. Ik hoorde dat de voorgaande assistente die mijn elastiekjes had geplaatst een ongeluk had gehad. Ze was nu thuis met een lichte hersenschudding of zo. De assistente die ik nu had vond ik wel iets beter dan de andere, want ze leek meer gestructureerd en niet zo'n warhoofd. Ze stelde me fijn op mijn gemak. Ze vroeg me wel meteen of ik iemand had meegenomen omdat iemand anders mijn "beugel" moet aandraaien en dat moest ze voordoen. Ik zei dat niemand mij dat had verteld dus moest ik gauw mijn oma bellen om te vragen of ze kon komen. Zo dom! Ik was helemaal naar de orthodontist gefietst terwijl mijn opa en oma mij gewoon hadden kunnen brengen met de auto omdat ze toch mee moesten. Zucht.

Gelukkig kon de assistant gewoon mijn beugel plaatsen terwijl we op mijn opa en oma wachtte. Eerst haalde ze mijn elastiekjes er uit en maakte ze mijn tanden schoon. Toen gingen we mijn "beugel" proef plaatsen; ze klikte 'm om mijn tanden heen en toen moest ik een paar keer dicht bijten zodat ie goed vast zat. De beugel zat goed en paste dus ze haalde hem uit mijn mond om er nu lijm op te doen zodat ze 'm er echt in kon doen. Het hele process werd dus weer herhaald alleen deze keer met lijm. Nadat ie goed vast zat, gebruikte ze dat blauw lamp dingetje zodat de lijm goed opdroogde. Daarna verwijderde ze restjes lijm en mocht ik spoelen!

Kort daarna kwamen mijn opa en oma aan; blijkbaar waren ze naar het ziekenhuis gegaan want ze dachten dat de orthodontist daar zat (oeps!). De assistente liet zien hoe je mijn beugel moest aandraaien. Mijn oma probeerde het daarna zelf en het ging goed dus kon ze weer gaan! Dank je wel iig oma haha. 

Ik moest daarna even wachten op de orthodontist. Hij keek naar de beugel; zag er goed uit. Hij vertelde me dat de kaakchirurg mij zou vertellen hoe vaak ik 'm zou moeten aandraaien. Dit wordt waarschijnlijk gedaan bij mijn controle (een paar dagen) na mijn operatie. Mijn bovenkaak moet namelijk eerst helen voordat ik 'm ga verbreden met de beugel.

Mijn eerste gedachte toen de beugel in mijn mond geplaatst werd was "wow het is gigantisch". Het is heel intimiderend om zo'n gigantisch metalen ding in je mond te hebben. Ik voel me net een cyborg!! Maar dan een super niet coole cyborg!!! 

Ik merkte ook dat mijn tong niet goed wist wat ie moest doen. Ik begon meteen meer speeksel aan te maken en toen ik probeerde te praten tegen de orthodontist merkte ik dat ik sommige woorden niet goed kon uitspreken! Wat een nachtmerrie!!! Toen ik een vervolg afspraak moest inplannen kon ik "veertien" niet uitspreken en voelde ik me zo dom. Een paar dagen geleden at ik als een verstandelijk gehandicapt schaap, nu praatte ik er als een!

Op de fiets naar huis praatte ik met mijn beste vriend aan de telefoon en hij moest zo hard lachen dat ik sommige dingen niet kon uitspreken. Gelukkig waren er bijna geen andere fietsers op de weg dus oefende ik om woorden uit te spreken. De woorden waar ik moeite mee had bleef ik herhalen totdat het een beetje oké klonk. Zo raar! Ik kon ook niet goed slikken en dat kan ik trouwens nog steeds niet. Wanneer ik wil slikken moet ik mijn tong achter de beugel plaatsen en dan kan ik slikken. Aaaaah, zo vervelend. En omdat ik meer speeksel aan maak moet ik zo vaak slikken. Dit is verschrikkelijk...